تبلیغات
پایگاه دکتر سعید زیباکلام - تاملات سرخ (۲۱)
تاملات سرخ (۲۱) | تاملات سرخ ,

برای رویكرد بسیار قدیمی و كماكان معتبر و مقبول برای بسیاری، پاسخ یا واكنش به سؤال «چه می توان كرد » عبارت است از تغافل و یا نادیده گرفتن دلالت صریح قول حضرت حق!
    اما رویكرد بسیار جدید، عبارت است از تاویل قول حضرت حق به گونه ای كه با یكی یا برخی از تلقی ها یا نظریه های معاصر و جدید در علم شناسی (همان روش شناسی و فلسفه علوم)، معرفت شناسی، انسان شناسی، فلسفه دین، روانشناسی یا روانكاوی، و یا علوم اجتماعی توافق و تلائم داشته باشد!

آل عمران: ۸ «رَبَّنا لاتُزِغ قُلُوبَنا بَعدَ إذ هَدَیتَنا و هَب لَنا مِن لَدُنكَ رَحمة ً إنَّكَ انتَ الوَهّاب»
    «پروردگارا ! پس از اینكه ما را هدایت فرمودی، قلوب ما را ملغزان، و رحمتی از نزد خود عطایمان فرما، كه تو بسیار عطاكننده ای.»
    لغزش قلوب چه ربطی به هدایت یافتگی ما دارد مگر ما با به كارگیری صحیح عقول نیالوده نامخدوشِ صائبِ ناب خود حق را از باطل و هدایت را از ضلالت تمییز نمی دهیم و سپس بر سبیل هدایت و فلاح گام نمی نهیم تلقی مرسوم و متداول از عقل پاسخ صریح و روشنی به این سؤال می دهد.اینك، با وجود این تلقی مرسوم از توان و نقش عقل در تمییز حق از باطل و هدایت از ضلالت و، درنتیجه، هدایت یافتن، با صریح كلام حضرت حق در برقراركردن ربط و نسبتی مستقیم میان قلب و هدایت چه باید كرد و یا شاید بهتر باشد سؤال كنیم: چه می توان كرد
    اگر فرصت فراخی برای خود قائل شویم، و بعلاوه، اگر قید و بندهای عرفی و تاریخی فراوان پنهان را از یوغ قوه تخیل خود برداریم و این قوه از بند رهیده را به مدد فرهنگ های متنوع قدیم و جدید عالم بشری تحریك و باردار كنیم در آن صورت دور و دشوار نخواهد بود دریابیم كه در پاسخ سؤال «چه می توان كرد »، كارهای فوق العاده فراوانِ متنوعی می توان انجام داد.اما برای مقصود فعلی می خواهم تنها دو رویكرد را، كه یكی متقدم و بسیار قدیمی است و دیگری متاخر و بسیار جدید، مطرح كنم.اضافه كنم كه مرادم از طرح این دو رویكرد عمدتاً این است كه نشان دهم كه سؤالات «چه باید كرد » و یا «چه می توان كرد » سؤالاتی نیست كه برای نخستین بار اینجا مطرح می شود.
    برای رویكرد بسیار قدیمی و كماكان معتبر و مقبول برای بسیاری، پاسخ یا واكنش به سؤال «چه می توان كرد » عبارت است از تغافل و یا نادیده گرفتن دلالت صریح قول حضرت حق!
    اما رویكرد بسیار جدید، عبارت است از تاویل قول حضرت حق به گونه ای كه با یكی یا برخی از تلقی ها یا نظریه های معاصر و جدید در علم شناسی (همان روش شناسی و فلسفه علوم)، معرفت شناسی، انسان شناسی، فلسفه دین، روانشناسی یا روانكاوی، و یا علوم اجتماعی توافق و تلائم داشته باشد!

http://64.85.1.246/npview.asp?ID=1653211


نوشته شده توسط دانشجو در سه شنبه 29 مرداد 1387 و ساعت 11:08 ق.ظ
نوشته های پیشین
+ تاملات سرخ(۱۴)+ مفهوم معقولیت نزد لاكاتوش+ علم و عواطف انسانی:گفت و گو با دكتر سعید زیباكلام درباره كتاب «معرفت شناسی اجتماعی»+ تاملات سرخ۷+ آزاداندیشی ساخته انسان مدرنیست غربی است+ تاملات سرخ (۱۱)+ مصاحبه درباره چیستی علم+ تاملات سرخ (۲۱)+ حوزه تایید غیرمستقیم مدرنیسم است + تاملات سرخ (۱۰)+ گفت و گو با دكتر سعید زیباكلام كتاب «معرفت شناسى اجتماعى»+ تاملات سرخ (۱۸)+ نظریه‌پردازی یعنی این...+ چیستی علم- درآمدی بر مکاتب علم‌شناسی فلسفی + تاملات سرخ ۵

صفحات: